Kadłub ma najczęściej postać rury zwiniętej z jednej lub kilku warstw papieru. Rury są zwijane na specjalnym wałku - szablonie, tak aby zachowały regularne kształty i odpowiednią średnicę. Papier i karton są materiałem łatwo dostępnym i tanim. Można z niego zwijać rury o średnicy nawet 120 mm, używamy wtedy kartonu o gramaturze 200 do 300 g/m2. Małe modele, o średnicy 30 mm możemy budować z papieru maszynowego. Oczywiście papier jest materiałem nieodpornym na działanie wody. Dlatego zastosowanie kleju wodoodpornego i malowanie kadłuba na przykład farbami "nitro" znacznie zwiększą odporność na warunki atmosferyczne, np. na lądowanie na mokrej łące. Najczęściej jest to rura zwinięta z 1 do 3 warstw papieru. Rury jednowarstwowe są łatwe w wykonaniu i dla początkującego modelarza zupełnie wystarczające. Rury wielowarstwowe klejone żywicami chemoutwardzalnymi są bardzo trwałe i znajdują zastosowanie w budowie modeli redukcyjnych (wierne kopie autentycznych statków kosmicznych) gdzie istotne jest ścisłe zachowanie wymiarów. Są one jednak kłopotliwe w wykonaniu, dlatego na początku najlepiej wykonać kadłub w postaci rury jedno warstwowej z kartonu typu brystol lub podobnego. Do budowy kadłuba potrzebny jest wałek drewniany o średnicy 29,5 mm i długości 350 do 400 mm, oraz karton o wymiarach 300 x 105 mm, mały pędzelek i klej wikol. Rurę zwijamy, tak aby karton nie odstawał od wałka. Po kilku próbach na pewno dojdziemy do wprawy. Ważna jest tu znajomość własności papieru. Zwijanie gdy włókna papieru są równoległe do osi wałka nie nastręczy większych trudności. Zwijanie w poprzek włókien może być bardzo trudne lub niemożliwe, dlatego należy zbadać własności arkusza papieru zanim potniemy go na potrzebne formaty. Nigdy nie zwijamy jednej rurki a zawsze kilka i do budowy modelu wybieramy najlepsze.